TEST 1 — Odporność na kolizje trajektorii (sekwencja “ABC” × 1000, n = 20)


1. Cel testu

Celem testu jest sprawdzenie, czy system Maria System generuje powtarzalne trajektorie dla powtarzalnych lub ograniczonych danych wejściowych. Test sprawdza odporność systemu na:

W klasycznej kryptografii powtarzalne dane wejściowe często prowadzą do wykrywalnych wzorców. Test ma sprawdzić, czy takie zjawisko występuje w Maria System.


2. Metodologia testu

Parametry testu:


3. Wyniki testu – dane surowe

{
  "lines": 1000,
  "unique_tokens": 1000,
  "duplicates": 0,
  "entropy_bits": 9.965784284662018,
  "min_entropy_bits": 9.965784284662087,
  "monobit_pvalue": 0.06671699590108496,
  "runs_pvalue": 0.30683407306796767,
  "gzip_ratio": 0.37629349481851676
}

4. Interpretacja poszczególnych wyników

Liczba linii: 1000
Odpowiada liczbie przetworzonych symboli. Każdy symbol został przetworzony niezależnie.

Unikalne trajektorie: 1000
Każda trajektoria w zbiorze wyjściowym była unikalna. Nie odnotowano żadnych powtórzeń.

Liczba kolizji (duplicates = 0)
Nie wykryto żadnych kolizji. System nie wygenerował dwóch identycznych trajektorii dla różnych instancji danych.

Entropia Shannona
Wartość 9.9657 bitów potwierdza bardzo wysoki poziom nieuporządkowania danych i brak przewidywalności rozkładu.

Test monobit
p-value = 0.0667 znajduje się w akceptowalnym zakresie. Nie wykryto istotnej nierównowagi bitowej.

Test runs
p-value = 0.3068 wskazuje na brak anomalii sekwencyjnych i poprawną losowość przejść.

Kompresowalność (gzip_ratio)
Wartość 0.376 wskazuje na niską kompresowalność, co jest typową cechą danych o wysokiej entropii.


5. Ocena względem norm kryptograficznych

W klasycznych systemach kryptograficznych dane o niskiej dywersyfikacji wejścia powodują spadek entropii i wzrost ryzyka kolizji.

W Maria System nie zaobserwowano:

System zachowuje stabilność nawet przy danych wejściowych o bardzo niskiej entropii (ABC powtarzane).


6. Wniosek końcowy

Test potwierdza bardzo wysoką odporność systemu Maria System na kolizje oraz brak powtarzalności trajektorii.

System generuje unikalne trajektorie nawet w warunkach celowo zubożonych danych wejściowych, co stanowi silną przesłankę jego odporności na analizy statystyczne i próby korelacji danych.