Maria System nie wykorzystuje klucza w klasycznym sensie — nie używa statycznego ciągu bitów, który jest wspólny dla całej wiadomości. Zamiast tego stosuje dynamiczny klucz procesowy, który powstaje w trakcie działania systemu i jest nieodłączną częścią procesu deformacji symboli.
To podejście jest odmienne od AES, RSA, ECC i wszystkich klasycznych metod kryptograficznych, ponieważ tam klucz:
W Maria System klucz nie istnieje jako dane — istnieje jedynie jako proces.
Klucz procesowy to zestaw dynamicznych parametrów, które tworzą unikalny kontekst deformacji dla każdego pojedynczego symbolu.
Klucz procesowy = stan deformacji, który powstaje podczas przetwarzania symbolu i nigdy nie istnieje jako pojedynczy byt do zapisania.
Jest to fundamentalna różnica:
Sekwencja przejść binarnych opisujących, jak symbol zanika w rytmie deformacji.
To „mapa ruchu” symbolu, którą odbiorca musi odtworzyć.
Każdy znak ma własną liczbę bitów n:
Zmienna długość = zmienny lokalny klucz per-symbol.
To już samo w sobie daje odporność podobną do One-Time Pad, lecz proceduralną.
Zewnętrzny plik fazy_deformacyjne.txt pełni rolę „słownika” trajektorii.
Czynnik czasowy / sekwencyjny, który zmienia sposób interpretacji trajektorii.
Może zależeć np. od:
Rytm jest źródłem dodatkowej entropii.
Każda z powyższych rzeczy byłaby tylko parametrem. Klucz procesowy pojawia się dopiero wtedy, gdy interpretacja przekształceń jest częścią klucza.
To, jak dokładnie system używa:
również należy do klucza.
W klasyfikacji kryptograficznej:
Klucz to każdy parametr niezbędny do odwrócenia transformacji.
W Maria System, aby odzyskać oryginalny symbol, odbiorca musi posiadać:
Bez tego nie odzyska nawet jednego znaku.
To w pełni spełnia definicję klucza.
Różnica polega na tym, że klucz jest:
| Cecha | Klucz klasyczny | Klucz procesowy (Maria System) |
|---|---|---|
| Forma | stały ciąg bitów | zmienny stan procesu |
| Liczba kluczy | 1 na całą wiadomość | 1 na każdy symbol |
| Istnienie | istnieje przed i po | istnieje tylko w trakcie |
| Możliwość ekstrakcji | duża | praktycznie zerowa |
| Wyciek | katastrofalny | bezużyteczny |
| Integralność z algorytmem | oddzielny | nierozdzielny |
| Entropia | stała | rosnąca z każdym symbolem |
Bo nie istnieje jako dane.
Niemożliwe do zastosowania w statycznych algorytmach.
Klucz procesowy realizuje te same zasady, ale generuje klucz lokalnie i dynamicznie, bez przechowywania.
Nie istnieje jeden obiekt „klucz”. Jest tylko proces.
Bez:
biblioteka faz jest bezużyteczna.
Klucz procesowy to zestaw dynamicznych stanów deformacyjnych, które powstają w trakcie przetwarzania symbolu i determinują jego finalną reprezentację. Klucz procesowy nie istnieje jako stała wartość, nie jest przechowywany i nie jest przekazywany — jest generowany i zużywany w czasie rzeczywistym podczas działania algorytmu.
Maria System nie posiada klasycznego klucza.
Zamiast tego wykorzystuje klucz procesowy, który powstaje podczas przetwarzania każdego znaku.
Klucz ten jest rozproszony pomiędzy trajektorie, fazy, rytmy i indeksy.
Nie istnieje jako plik, liczba czy ciąg bitów.
Jest praktycznie nie do wykradzenia i nie da się go zapisać.
Każdy symbol ma swój własny klucz, co daje bezpieczeństwo niedostępne w klasycznych algorytmach.
To zupełnie nowy model klucza, unikalny dla Maria System.